Roszada jest prawdopodobnie najbardziej skomplikowaną podstawową zasadą w szachach i jest to reguła, którą wielu początkujących często przeoczy.
Roszada jest dozwolona, gdy figura królewska i wieża gracza nie poruszyły się jeszcze podczas gry. Roszadę można wykonać dowolną wieżą, o ile się nie poruszyła – innymi słowy, nadal znajdują się w swoich rogach początkowych na krawędzi najbliżej kontrolującego gracza.
Roszada polega na tym, że zawodnik przesuwa króla o dwa pola w kierunku wieży, z którą wykonuje roszadę, przed przesunięciem wieży na pole, przez które przeszedł król. To skutecznie umieszcza wieżę sąsiadującą po drugiej stronie króla, podczas gdy król przesuwa się o dwa pola w kierunku miejsca, w którym wieża rozpoczęła grę. Niezależnie od tego, czy roszada jest wykonywana z wieżą bliżej króla (strona królewska), czy o jedno pole dalej (strona królowej), król przesuwa się tylko o dwa pola.
Król nie może być użyty w manewrze roszady, jeśli jest obecnie w szachu, ale wieża może być użyta podczas roszady, nawet jeśli jest zagrożona przez figurę przeciwnika – innymi słowy, jeśli mogłaby zostać zbita w następnej turze przeciwnika, lub na którymkolwiek z pól, przez które przechodzi podczas wykonywania ruchu.
Jak zwykle, roszada nie może być wykorzystana do przesunięcia króla, jeśli miałoby to spowodować szachowanie króla. Roszady nie można również wykonać, jeśli między królem, a wieżą są jakieś figury – pola między nimi muszą być puste.
